O Rus de Vladimir Svyatoslavich - 2° capitulo



capitulo
O Rus de Vladimir Svyatoslavich

A Igreja Ortodoxa Oriental sem dúvida nenhuma é fruto da mudança da capital do Império Romano de Roma para Constantinopla em tempos de Constantino I, o Grande, no ano da Graça de nosso Senhor Jesus Cristo de trezentos e trinta (330).
Constantino avocou para si a condição de líder máximo da Igreja Cristã, tanto que convocou o Conselho de Arles (314) e o Primeiro Concílio de Niceia (325), nomeou bispos, fez doações, legislou, etc e tal, só que deixou Silvestre I, 33º Papa da Igreja Católica, em Roma, o que fortaleceu o Patriarcado de Constantinopla, pois, sua Imperial Pessoa na cidade habitava.
Assim a Igreja Ortodoxa Oriental ganhou força durante o Império Bizantino, mas e veio Grande Cisma, a ruptura das Igrejas, no Oriente a Igreja Ortodoxa, com ritos em grego, no Ocidente a Igreja Católica Apostólica Romana, com ritos em latim, e cada uma foi para o seu lado a partir do ano 1054.
Evangelho de Lucas, capitulo 6, versículos 12-14, falando de Jesus:
E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu; ...
Vemos aqui que Jesus convocou André para ser um dos 12 apóstolos.
André era irmão de Pedro.
Segundo a Tradição Pedro e Paulo fundaram a Igreja de Roma.
Ainda segundo a Tradição, André fundou a igreja de Bizâncio (reconhecido como santo padroeiro) e pregou na Rússia, por isso Андрей Первозванный é o seu santo padroeiro.
A Tradição afirma que André foi a área de Kiev onde plantou um Cruz em um monte e exaltou o futuro russo, bem como que ali seria erguida uma grande cidade.
Hoje no local está a Igreja [catedral] de Santo André em Kiev, Ucrânia, um templo em estilo Barroco, construída entre 1747 e 1754.
Alguns se referem a André como o Apostolo do Rus, mas s a maioria como Андрей Первозванный – T.L.: Andrew o primeiro chamado.


Igreja de São André em 1911 - Domínio publico
Era normal que o cristianismo entrasse pelo Rus via Patriarcado de Constantinopla, e não via Roma, um lugar distante e onde seus líderes estavam mais preocupados na busca do Poder Temporal do que no Poder Espiritual.
Vários missionários oriundos do Patriarcado de Constantinopla pregaram no Rus de Kiev, na Rússia, mas eu me atenho a Olga, Grã-duquesa de Kiev de 945 -  960, viúva de Igor Ryurikovich, mãe de Svyatoslav Igorevich, príncipes de Kiev, e de Novgorod, avó de Vladimir Svyatoslavich, príncipe de Novgorod, Grão-duque de Kiev, o soberano em cujo governo ocorreu o Batismo de Rus.
Olga foi a Constantinopla.
Recebida pelo Basileus Constantino VII Porfirogênito e por Teofilacto, Patriarca de Constantinopla, foi por eles batizada com o nome de Elena.
Segundo alguns em homenagem a Santa Elena, a mãe de Constantino I, o Grande.
Segundo outros em homenagem a Helena Lekapene, Imperatriz em função.
Pelo sim, ou pelo não, ela foi canonizada no século XIII e é Santa Olga de Kiev sendo venerada pela Igreja Católica Romana e pelas Igrejas Ortodoxas, com festa em 11 de julho.
Convertida, batizada, respeitada por seu povo, mas não conseguiu converter ninguém.
A aristocracia boiarda resistiu e muita gente boa idem.
“Boiardo era o título atribuído aos membros da aristocracia russa do século X ao XVII.”
Yaropolk Svyatoslavich, Oleg Svyatoslavich, Vladimir Svyatoslavich, os filhos de Svyatoslav Igorevich brigaram entre si.
Oleg em meio a refrega caiu de uma ponte e morreu.
Yaropolk ficou triste com isso, mas se apoderou das posses do irmão.
Yaropolk foi assassinado.
Vladimir fugiu, mas voltou a frente de um exército e saiu vitorioso.  
Foi Grão-Duque de Kiev de 11 de junho de 978 a 15 de julho de 1015, e Príncipe de Novgorod de 970 a 988.
Vladimir Svyatoslavich era um atleta sexual, chegando a ter oitocentas (800) concubinas conforme o Conto dos Anos Passados, o que é bem possível já que nasceu em 960 e sua conversão só se deu 987. Em cinco anos, 160 concubinas por ano, ele podia completar o número de 800.
Pagão se mantinha pagão.
No escopo de consolidar o domínio do Rus de Kiev naquela região, Vladimir Svyatoslavich que em 11 de junho de 980 havia sido elevado a Cnezo (knyaz) de todo Киевская Русь, domina a fortaleza da cidade de Quersoneso, depois Quérson, na parte sudoeste da Península da Criméia.
Instado a abandonar Quersoneso, Vladimir Svyatoslavich afirmou que só sairia da fortaleza se o Imperador Bizantino desse a mão de sua irmã em casamento.
Escândalo na Corte de Constantinopla, mas Bizâncio acabou cedendo desde que o Príncipe de Kiev se batizasse, e ele foi batizado em Quérson no ano de 988. Vladimir tomou na pia batismal o nome de Basílio em homenagem a seu cunhado.
Com o Batismo do príncipe as portas do Rússia foram abertas para o cristianismo.
Assim, Vladimir Svyatoslavich casou com Ana Porfirogénita, ‘nascida na púrpura’, filha legitima do Basileus Romano II e da imperatriz Teofana Anastaso, e irmã de Basílio II Bulgaróctone e Constantino VIII, Imperadores de Bizâncio.
Até que...
Варда Фоки -Bardas Focas, o Jovem, da Dinastia dos Focas, militar bizantino se proclamou Imperador, Basileus, e marchou para dominar o Dardanelos, que liga o mar de Mármara ao Mediterrâneo.
O Grão-duque de Kiev partiu para ajudar a família de sua mulher ante as forças de Bardas Focas
Em 13 de abril de 989, na batalha de Abydos, hoje na província de Çanakkale, Turquia, Basílio II derrotou as forças rebeldes do usurpador Bardas Focas, o Jovem, que morreu envenenado durante essa pugna.
Ana Porfirogénita teve grande influência junto ao marido Vladimir Svyatoslavich e consequentemente contribuiu para a cristianização do Rus, fundando igrejas e conventos para propagação da Fé Ortodoxa.  


Vladimir conversando com sábios muçulmanos, judeus, cristãos ocidentais e orientais para decidir qual religião monoteísta ele seguiria.
de 1821
Johann Leberecht Eggink
(1784 - 1867)
Alemão da Academia Russa de Pintura.
Domínio publico

A máxima “religião do príncipe, religião de seu povo” – Maquiavel aconselha “o príncipe deve saber usar da fé do povo com essa finalidade. “A salvação da república ou dum reino, portanto, não está em ter um príncipe que governe com prudência enquanto vive, mas em ter um que ordene tudo de tal modo que, morto embora, tudo se mantenha” – foi levada por Vladimir Svyatoslavich aos extremos como veremos.
Me parece que era senso comum que o panteão pagão não podia criar, ou simplesmente organizar, um sistema religioso para unir as crenças de todas as tribos da antiga Rússia.
Nessa busca Vladimir Svyatoslavich recebeu islamitas, os enviados pelo Papa, os judeus, e nenhum desses credos o sensibilizou, ate a chega de um bizantino que lhe falou sobre
“história bíblica e a fé cristã “– não esquecendo que ele era neto de Santa Olga de Kiev-  e ele enviou emissários a Constantinopla para averiguar o que o filosofo dizia.
Os emissários voltaram maravilhados e “Vladimir Svyatoslavich fez uma escolha a favor do cristianismo no rito grego”.
Não sei como, só sei que Nicolau II Crisoberges, Patriarca de Constantinopla, enviou sacerdotes para Kiev e esses batizaram o povo.
Vladimir Svyatoslavich lançou uma proclamação “para todos os residentes de Kiev "ricos e pobres, mendigos e escravos", para que fossem ao rio Dnieper no dia seguinte sob pena de se tornarem "inimigos do príncipe", e o povo foi.
Segundo o Conto de Anos Passados, durante o Batismo em massa, Vladimir Svyatoslavich ergueu os olhos aos céus, abriu os braços, e fez essa oração que busco traduzir:
            Боже великий, сотворивый небо и землю! При́зри на новыя люди сия и даждь им, Господи, уведети Тебе, истиннаго Бога, якоже уведеша Тя страны христианския, и утверди в них веру праву и несовратну, и мне помози, Господи, на супротивнаго врага, да надеяся на Тя и Твою державу, побежю козни его!
 “Deus grande criador do céu e da terra! Olhe para essas novas pessoas e dê-lhes, Senhor....
E ajude-me...”
A tradução ficou manca, mas dá a medida certa da esperança de Vladimir Svyatoslavich da Fé Ortodoxa.
Vamos fazer um ficha de Vladimir Svyatoslavich antes de continuarmos com a Igreja Ortodoxa Russa propriamente dita.
Nome completo:
Vladimir Svyatoslavich ou Vladimir, o Grande.
Dinastia: Rurikovitch
Pai:  Sviatoslav I Igorevich, Príncipe de Novgorod, Príncipe de Kiev tornou-se famoso como comandante militar.
Mãe: Malusha. De origem desconhecida, Concubina de Sviatoslav I Igorevich.
Religião:
Pagã, depois cristã ortodoxa.
Local e data de nascimento: Budyatychi (Modern Volyn Oblast, Ucrânia, no ano de 958.
Local e data de falecimento: Na residência rural de Berestove, localização histórica de Kiev, em 15 de julho de 1015, com 57anos.
Sepultamento: A igreja do dízimo (Igreja da Assunção da Santíssima Virgem) em Kiev é a primeira igreja de pedra da Rússia Kievan erguida por Vladimir Svyatoslavich no local da morte dos primeiros mártires russos Theodore e seu filho João.
Esposa:
1-      Rogneda de Polotsk de 978 a 987;
2-      4 mulheres cujos nomes não passaram para a História;
3-      Anna de Bizâncio de 988 a 1011.
Funções:
Príncipe de Novgorod de 970 - aprox. 988;
O Grão-Duque de Kiev de 11 de junho de 978 - 15 de julho de 1015.
Considerado um santo pela Igreja Ortodoxa e pela Igreja Católica por seu papel na cristianização da Rússia, portanto us católicos romanos e ortodoxos orientais igrejas comemorar o dia da festa de São Vladimir, em 15 de julho.
Catedral de São Vladimir, Kiev, “foi construída entre 1862 e 1896 para marcar o 900º aniversário da conversão ao cristianismo da Rus de Kiev pelo Vladimir Svyatoslavich, posteriormente São Vladimir, o Grande”.
A Imperial Ordem de St. Vladimir do Império Russo tem ele como Patrono.







Comentários

Postagens mais visitadas deste blog

Reformas Petrinas ou de Pedro, o Grande - Parte 1.- capitulo 12

Antevendo uma Nação - 7 capitulo